تمرين تكنيك ها ١٩، گروه ايميلي فرزندپروري ١، فريمان كوچولو ٢

محمد صالح :
سلام، الان كه دارم اين ايميل را مي فرستم شب از نيمه گذشته و من مشغول فكر كردن در مورد تمرين فريمان كوچولو ١ هستم. راستش بيشتر به اخر تمرين فكر مي كنم و اخرين سوال تمرين. منظورم ان سوالي است كه مي پرسد، اگر وقت نماز نشده بود، ادامه مكالمه چگونه پيش مي رفت. من چند جمله اخر را براي دوستاني كه تمرين را خوب به خاطر ندارند، بازنويسي مي كنم. { منصور: درسته. و فرض كنيم هنوز اصرار داره، و بعد جيغ مي كشه و لگد مي زنه. اونوقت چيكار مي كردي؟
حاج حسين: يعني انگشت قاطعيت و سوزن گير كرده نتيجه نداده، خوب، من بودم تنبيه نتيجه اي رو بكار مي بردم
منصور: و نتيجه جيغ و داد كردن و اصرار به ادامه اين بازي توي اين شرايط چيه؟
حاج حسين: خوب، براي يك بچه چهارساله، بهترين نوع تكنيك تنبيه نتيجه اي، تكنيك محروميت موقت بايد باشه. چون بيشتر از همه تحقيق شده. من اين تكنيك رو اجرا مي كردم.

منصور: دقيقا. اگه اصرار كرد و به مامانش لگد زد و قشقرق راه انداخت و روش هاي قبلي جواب نداد، بهترين تكنيك همينه. نكات مهم رو در اجراي اين تكنيك بايد رعايت كرد. حتي وسط اون جمع شلوغ. جا و مكان مهم نيست. قاطعيت، مطلع كردن او از اينكه چرا اونجا رو ترك مي كنن و امثالهم، مهمه.
حاج حسين: اره، فكر كنم مثلا مي شد اون رو براي چهار دقيقه از كلاس خارج كرد. زمان زيادي براي مادر نيست.
منصور: چهار دقيقه هر دو از كلاس خارج مي شوند. دليلي وجود نداره كه مادر عصباني باشه. مادر در حين اجراي اين تكنيك ارومه، حتي لبخند داره و با هم در مورد مثلا ادامه بازي توي خونه حرف مي زنن ولي چهار دقيقه، بيرون از كلاس. با اين كار مادر به پسرش مي فهمونه كه خارج شدن از كلاس و ايستادن براي چهار دقيقه توي راه رو، نتيجه “رفتار نادرستش” است. مي توني بگي كدوم رفتار؟
حاج حسين: لگد زدن و عدم رعايت قانوني كه مامان ياداوري كرد. خوب، و اگه اين هم اثر نكرد؟
منصور: بقيه اش بماند. دير شد. به نماز اول وقت نمي رسيم. نماز اول وقت از اموزش تكنيك ها مهمتره، مگه نه؟ }
و سوال اين بود: با توجه به اخرين جملات تمرين، اگر وقت نماز نمي شد و همه ان تكنيك ها و تاكتيك هاي پيشنهاد شده جواب نمي داد، چه پيشنهادي به مادر مي كرديد؟
من سعي كردم خودم به اين سوال جواب بدهم، ولي چيزي به ذهنم خطور نكرد. از دوستاني كه عضو اين گروه ايميلي هستند، كسي نظري يا راهنمايي دارد؟

شيوا:
سلام، من شخصا معتقدم همين تكنيك هاي پيشنهادي موثر هستند. فريمان هم مثل هر مسافركوچولوي ديگري به تكنيك هايي چون بيان احساس ناراحتي، بيان قانون، توجه منفي، انگشت قاطعيت، سوزن گير كرده، و در نهايت محروميت موقت جواب مي دهد و هيچ نيازي به تشديد تنبيه ها يا تنبيه هاي شديدتر نيست.

مصطفي:
سلام، من هم به اين سوال خيلي فكر كردم. اگر همه ان پيشنهاداتي كه در تمرين مطرح شد و شيوا خانم در اينجا نام برد، موثر نبود، انوقت چه؟! البته اين شكايت را از بسياري از والدين مي شنوم كه مثلا هر تكنيكي مي زنيم كارگر نيست يا ” حالا اگه اين هم نشد چطور” و از اين قبيل. در اينجا مي خواهم به مامان فريمان و مامان هاي ديگر بگويم كه ” شما لطف كنيد همين چند تكنيكي كه به شما پيشنهاد شده را به درستي اجرا كنيد. اگر جواب نداد، چشم، به فكر راهكار هاي جديد مي افتيم.”

شهاب:
سلام به محمد صالح شب زنده دار و شيوا و مصطفاي عزيز و البته بقيه دوستان. از كلام شيوا و مصطفي سرزنش و خطاي تو بدي برداشت مي كنم. اميدوارم اينطور نباشد ولي چنين حس مي شود كه انگار مادري اينجا نشسته، و با طرح ان سوال، يعني، ” اگه به اين تكنيك ها هم جواب نداد، چي” مجوز تشديد تنبيه مي خواهد يا فقط نق مي زند و گلايه مي كند و …
من معتقدم سوال تمرين را جدي بگيريم، و به اين نكته بپردازيم كه اگر همه اين تكنيك ها جواب نداد، واقعا قدم بعدي چيست؟

خانم رسولي:
سلام خدمت عزيزانم.
دوستان توجه داشته باشند كه ما معتقديم “اگر بازيكني ناموفق بود و كمك خواست، حتما بهترين تلاشش را كرده و ناموفق بوده.”
و اما ارتباط اين نكته با سوال محمد صالح عزيز.
سوال از اين نظر طرح شده كه اگر مادري علي رغم تلاش و اجراي همه ان تكنيك ها و راه كارهاي پيشنهادي، باز هم ناموفق بود، مجاز به سرزنش او يعني ارتكاب ” خطاي تو بدي” نيستيم. پس پيش فرض ما اين است كه همه ي تلاشش را كرده و موفق نبوده است.
توصيه من به او در چنين شرايطي اين است كه به سراغ تكنيك هايي چون يادم بده، نقش بازي كردن و امثال ان رفته و از انها كمك بگيرد.

منصور:
سلام. مستقيم مي روم سر اصل مطلب. من معتقدم اگر تلاش كرديم كه مسئله اي را حل كنيم، چه مسئله رياضي چه فلسفه و چه تربيت فرزند، و مسئله حل نشد،
اول به خود ارامش مي دهيم و به سراغ شيوه انجام شده مي رويم. مثلا ايا مادر تكنيك ها را درست انجام داده است، ايا مطلب را خوب گرفته است؟
اگر تكنيك ها را درست انجام داده بود، انگاه در مرحله دوم به سراغ تاكتيك امادگي مي رويم و تكنيك هاي مختلف ان مثل نقش بازي كردن و يا وكيل مدافع را امتحان مي كنيم.

محمد صالح:
تا انجايي كه من مي دانم تاكتيكي به نام امادگي نداريم. كسي در جايي در مورد اين تاكتيك خوانده است؟

شيوا:
من هم قبلا در مورد تاكتيك امادگي نشنيده ام. ولي مي دانم كه انچه در كتاب اول تكنيك هاي فرزندپروري نيامده باشد، در كتاب دوم كه همين كتابي است كه ما در ان نقش بازي مي كنيم، امده، يا خواهد امد. مرجع ما در بازي فرزندپروري ان كتاب و اين كتاب است و البته، محتواي سايت خانواده ايران. بنابر اين اگر منصورخان اين تاكتيك را اينجا معرفي كند، يعني جزو تاكتيك هاي بازي فرزندپروري است.

منصور:
البته تاكتيك امادگي در ميزگرد مربيان در همين كتاب هم معرفي مي شود. من قدري زودتر به ان پرداختم.
اما توضيح بيشتر سوال تمرين مورد اشاره محمد صالح عزيز.
بله، از تاكتيك امادگي استفاده مي كنيم. پيشنهاد مربي در متن تمرين اين بود كه نخست از تاكتيك تنبيه و بعد تاكتيك احساس استفاده بشود و اگر جواب نداد، با تكنيك محروميت موقت، تنبيه تشديد شود. اگر باز جواب نداد، مثل همه موارد ديگر، بازيكن بايد درخواست تايم اوت يا وقت فكر كردن بكند، بعد به كاري كه كرده فكر كند. در اين تاكتيك، چون بازيكن در حال اماده كردن خود است، به ان تاكتيك امادگي مي گوييم، مثلا همانطور كه گفتم، در اينجا مامان فريمان مي تواند براي اينكه خودش را براي قدم بعد اماده كند، از تكنيك وكيل مدافع استفاده كند و خيلي سريع از وكيل مدافع بپرسد: ” چرا فريمان باز اصرار دارد كه همان بازي را تكرار كرده، حتي به من لگد مي زند؟ ” با جوابي كه در اينجا بدست مي اورد، مي تواند اماده تر شده، بفهمد چگونه ادامه دهد.

محمد صالح:
سلام. توضيح منصور برايم جالب بود. ممنون. پس تاكتيك امادگي يعني امادگي پيدا كردن بازيكن براي ادامه بازي فرزندپروري. هميشه از خودم مي پرسيدم كه چرا همه تكنيك ها به نوعي به تاكتيكي مربوط هستند بجر تكنيك هايي مثل نقش بازي كردن و وكيل مدافع و اينها.
و اما در مورد نحوه اجراي تاكتيك امادگي در اينجا. براي چند لحظه خودم را به جاي مادر گذاشتم و فكر كردم. اگر جاي او بودم و هيچيك از ان تكنيك ها موثر نبود، و البته دوست صميمي از بين مادران ان كلاس داشتم، از دوستم مي خواستم به من راهنمايي كند. در واقع تكنيك يادم بده را اجرا مي كردم.

خانم رسولي:
خوشحالم كه بحث جالبي در جريان است. من هم با منصور و محمدصالح موافقم. فرمول كار مشخص است. تكنيك هايي كه بلديم را اجرا مي كنيم. به مشكل برخورديم، فكر مي كنيم يا از ديگري كمك مي خواهيم. وكيل مدافع يا يادم بده، هر دو، تكنيك هاي مفيدي در اينجا خواهند بود. مستدام باشيد.

شيوا:
اگر راه حل موجود جواب نداد، “يا راهي خواهيم يافت يا راهي خواهيم ساخت. ”

مصطفي:
با دوستان موفقم. و شنيده ام كه از توصيه هاي كلي حرف هاي كلي و تعميم دادن هاي كلي پرهيز كنيم. منظورم اين است كه فرض كنيد مامان فريمان پيشنهاد ما براي اجراي تكنيك يادم بده رو مي پذيرد و از دوستش در كلاس راهنمايي مي خواد. و شما دوستش هستيد. چه مي گوييد؟

خانم رسولي:
اگر واقعا هيچ كدام از راه كارها موثر نيست، و محروميت موقت هم، با چهاردقيقه تمديد ان، موثر نبود، و من دوست ايشان در كلاس بودم، توصيه مي كردم، كلاس را ترك كند و به خانه برود تا فكري اساسي براي اين مشكل بشود. اين رفتار فريمان، يعني ازار ديگران و لگد زدن به مادر نبايد ادامه پيدا كند. به هيچ وجه. ارزش يك جلسه كلاس كمتر است تا يافتن علت لگد زدن ها و عدم موفقيت تكنيك ها و ادامه اين وضع.

محمد صالح:
اجازه هست در نقش وكيل مدافع ظاهر شوم. چون جواب نداديد، ادامه مي دهم.
از زبان وكيل مدافع: اخه مادر جان، تا حالا چند بار بهش اين رو گفتي، چند بار تنبيه كردي، باز فراموش كرده و داره همون كار رو مي كنه. فكر نمي كني اگه بچه ات طفلي، حرف هات رو يادش مي ره، قول هاش رو يادش مي ره، يك جا نمي تونه بنشينه، با ديدن صورت بچه اي كه صورتش رو به شكل گربه در اورده، حواسش زود پرت مي شه، زود حوصله اش سر مي ره و از اين قبيل، شايد بيماري بيش فعالي داشته باشه؟ اصلا بلدي علايم بيش فعالي چيه؟

شيوا:
يك سوال: مگه وكيل مدافع هم سرزنش مي كنه؟

………………..
سوال تمرين
١- تاكتيك امادگي را توضيح داده، نام چند تكنيك را بيان كنيد كه به تاكتيك امادگي مربوط باشد؟
٢- ايا محمدصالح تكنيك وكيل مدافع را به خوبي اجرا كرد؟ اگر شما بوديد اين تكنيك را چگونه اجرا مي كرديد؟
٣- ايا شما علائم اختلال بيش فعالي در كودكان و در بزرگسالان را مي دانيد؟

Did you enjoy this post? Why not leave a comment below and continue the conversation, or subscribe to my feed and get articles like this delivered automatically to your feed reader.

Comments

سلام به همه دوستان از آخر میام به اول:
3- اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) الگویی از مشکلات است که معمولا در کودکی ایجاد می شوند. والدین و معلّم ها متوجه می شوند که کودک:
• بیش از حد معمول فعالیت و تحرک دارد.
• دائم حواسش پرت می شود. نمیتواند حتی برای مدت کوتاهی مشغول یک کار ثابت باشد.
• تکانشی است یعنی بدون فکر و ناگهانی دست به کاری می زند.
• تمرکز کردن برایش خیلی سخت و دشوار است.
بسیاری از ما حداقل برخی از علائم بالا را در خود داریم ولی دچار اختلال نقص توجه و بیش فعالی نیستیم. زمانی می توان گفت فردی به ADHD مبتلاست که علائم بالا ارتباطش با سایر افراد یا وضعیت شغلی یا تحصیلی اش را دچار مشکل کند.
بیش فعالی در بزرگسالان اغلب به صورت های زیر قابل مشاهده است:
• بی قراری. آنها در حالت عادی پاهای خود را به صورت پشت سر هم تکان می دهند، با صندلی خود بازی می کنند و یا با انگشتانشان بر روی میز و یا هر چیز دیگری ضرب می گیرند.
• فعالیت بیش از حد
• عدم توانایی در آرام و ریلکس بودن.
بی توجهی در بزرگسالان اغلب به صورت های زیر قابل مشاهده است:
• مشکل در انجام و تمام کردن وظایفی که به نظر آنها جالب و یا آسان نباشد.
• مشکل در حفظ روابط
• مشکل در تمرکز و توجه کردن بر روی گفتگو ها، مطالعه و یا کار.
• فراموشکاری، گم کردن آدرس ها و یا اشیاء
• حواس پرتی
• تکانشگری

2- وکیل مدافع عملکرد بدی نداشته ولی الان نظری برای بهتر شدنش ندارم
1- تاکتیک آمادگی: نمیدونم تا چه حد بشه توی آن زمان کوتاه با توجه به آشفتگی مادر و به هم ریختگی وی بخاطر رفتار پسرش که داره مدام بهش لگد میزنه بتونه تایم اوت بگیره و فکر کنه چه باید بکنه؟ تا نظر بقیه دوستان چی باشه.

فریمان مخصوصا در محیط های جمعی همه موارد گفته شده برای بیش فعالی را دارد به جز موارد زیر

تمرکز کردن برایش خیلی سخت و دشوار است.
این در مورد فریمان مخصوصا در خونه غالبا صدق نمیکنه وقتی بخواد مثلا تصاویر مخفی رو پیدا کنه یا در بازی تیزبین یا در شطرنج تمرکز خوبی داره

دائم حواسش پرت می شود. نمیتواند حتی برای مدت کوتاهی مشغول یک کار ثابت باشد.
توی جمع شاید…بیشتر وقتی که احساس خستگی کنه اما 20 دقیقه اول کلاس حالا هر کلاسی باشه قرآن شطرنج و … بیشتر از بقیه دقت میکنه و بارها از مربی های مختلف شنیدم که میگن خیلی دقت میکنه و حواسش به همه چی هست
یا سر کلاس سفال که براش خیلی جالبه کامل حواسش به داستانی که مربی تعریف میکنه هست و سعی میکنه شخصیت ها رو واقع گرایانه با جزییات بسازه

فراموشکاری، گم کردن آدرس ها و یا اشیاء

معمولا چیزی رو گم نمیکنه حتی وقتی اشیا رو جای خودشون نذاشته باشه یادش میمونه که اونا رو کجا گذاشته و این یکی از خصوصیاتی بود که وقتی فریمان خیلی کوچیک بود حتی قبل از اینکه کامل حرف بزنه برای من جالب بود مثلا گاهی می دیدم داره با وسیله ای بازی میکنه چند ساعت بعد وقتی فریمان مشغول کار دیگه ای بود اگر ازش میپرسیدم مثلا سوییچ کجاست مستقیم بدون اینکه اینجا و اونجا دنبالش بگرده میرفت و از یک جای غیر معمول مثل زیر مبل یا جایی مشابه اون میاوردش و با اینکه در اون سن هم اطرافیان مخصوصا خانواده همسرم که بیشتر بچه های این سن و سال دوروبرشون بود به من میگفتن فریمان بیش فعال است با توجه به این خصیصه و مواردی مثل اینکه یه سی دی و کتاب که شعرهای کوتاهی درباره غذای حیوانات داشت رو براش کذاشته بودم تا سرگرم بشه و بعد عکس حیوانات رو توی کتاب نشون میداد و غذای اونا رو میگفت و اون موقع خیلی کوچیک بود و من سعی نکرده بودم بهش یاد بدم خودش توجه کرده بود من احساس میکردم اونا اشتباه میکنن چون دیده بودم که فریمان دقت و تمرکز داشت
تقریبا همه چی در مورد فریمان یه مقدار زودتر از بچه های هم سن و سال دور و برش اتفاق افتاد مثلا تو 4 ماهگی دندون درآورد 10 ماهگی کامل و بدون کمک راه میرفت یک سال و شش ماهش بود که جملات کامل که از نظر دستوری درست بودند یعنی فعل و فاعل و حروف ربط داشتند رو میگفت

اما اینکه بیش از حد معمول فعالیت و تحرک دارد.

تکانشی است یعنی بدون فکر و ناگهانی دست به کاری می زند.معمولا مثلا یهو موقع بازی یک بچه رو بی دلیل هل میده و وقتی ازش میپرسیم چرا اینکار رو کردی ؟ میگه نمیدونم و وقتی میره سرسره بازی من دایم نگرانم که یهو اون بالا کسی رو هل نده و بهشون آسیب نرسونه
و این باعث شده دوستای کمی داشته باشه
یا گاهی که داره با من یا باباش بازی میکنه یا توی بغلمونه یهو بی دلیل مثلا صورتمون رو چنگ میزنه و یا داره میره یهو یه چیزی رو از روی میز برمیداره و پرت میکنه یا موقع بازی همین بلا رو سر اسباب بازی هاش میاره مثلا ماشین کنترلی که خیلی هم دوستش داره رو برمیداره و پرتابش میکنه … جواب اینکه چرا اینکار رو کردی؟اکثر موارد نمیدونم حتی وقتی سعی میکنم بهش کمک کنم تا بتونه دلیل کارش رو پیدا کنه که خشمه؟ ناراحتیه؟ بازیه؟ شوخیه یا… هیچ توجیهی برای کارش نداره و فقط میگه نمیدونم چرا اینکار رو کردم

به تکنیک آمادگی(آماده ای با هم صحبت کنیم) در جلد اول اشاره شده بود در ابتدای بحث تمرین ها که یک تجربه بیان شد بعد از آن به این تکنیک اشاره شده بود البته در ضمن تکنیک موقعیت مناسب بیان شده بود
سوالم این است که آمادگی یک تاکتیک است یا یک تکنیک؟
چون در جلد اول از او به عنوان یک تکنیک یاد شده است و اینجا به عنوان یک تاکتیک ؟
آیا اینها با هم فرق دارند یا نه؟

سلام، درست متوجه شده ايد. اماده اي صحبت كنيم يك تكنيك است. علاوه بر ان تاكتيكي به نام تاكتيك امادگي داريم كه در تمرين ١٩ و ٢٩ تا حدودي معرفي شد.

ارسال دیدگاه

(لازم)

(لازم)